Ég fékk töluvert menningarsjokk um sjómannadagshelgina eins og kom fram í síðustu færslu. Þrátt fyrir það hef ég haldið áfram að gera hluti sem gætu orsakað fleiri menningarsjokk þar sem tækifærin til framkvæmdar jafn óvenjulegra atburða verða töluvert færri þegar við flytjum aftur á malbikið í lok ágúst. Hér kemur stutt skýrsla um vikur 3-7 í sveitinni.
Laugardaginn 28. júní fórum við Andera í hjúkku/starfsmannapartý og svo á ball um kvöldið. Þar voru Wilson Rockness að spila undir dansi. Það var fínt chill í partýinu en á ballinu var heldur betur “hresst” lið. Því er best lýst að á tímabili leið mér eins og ég væri á menntaskólaballi með útlendingum og gömlufólki, sem var reyndar frekar fyndið. Þetta var alveg ágætis ball þrátt fyrir að ég þekkti nánast engan sem hefði örugglega bætt gæðin töluvert.
Andrea í gírnum
Laugardaginn 5. júlí fór ég svo með tengdapabba mínum og tveimur af yngri bræðrum Andreu á torfærukeppni á Egilstöðum. Ég horfði mikið á torffæruþættina á rúv þegar ég var yngri og var þ.a.l. töluvert spenntur. Keppnin var drullu töff og ótrúlegt hvað þessir bílar og gaurar gátu keyrt í fáranlegum aðstæðum. Ég fór strax að halda með Jóni Ingileifs því alveg sama hvað bílarnir á undan honum þorðu ekki að gefa í og fara alla leið gaf hann allt í botn og náði því eiginlega alltaf að klára þrautirnar. Hann var líka á flottasta bílnum en hann náði reyndar ekki ofar en fimmta sæti með 1654 af 2100 mögulegum.
Jón Ingileifs
Gaurar að laga bílin hjá Jóni Ingileifs
Eftir torfæruna fórum við svo á skotsvæði sem er rétt fyrir utan Egilstaði. Þar náði ég að skóta tvær leirdúfur í fyrsta skoti en hitti svo ekki tvær þó ég hefði 3 skot. Á leiðini heim lenti ég svo í mestu þoku sem ég hef nokkurn tíman upplifað. Ég var að keyra upp Oddskarðið og þokan var svo svört að það sást ekki einu sinni milli vegastaura. En rétt þegar ég var að komast að göngunum var eins og ég væri komin til himna því þokunni létti og þar var bara sól og fínt veður. Þegar ég leit til baka yfir fjörðin var “eins og einhver hafði hellt mjólk ofan í hann” (ALK 2008 ) , svo þétt var þokan. Síðan þegar ég kom hinumegin við gönginn var þetta nákvæmlega eins og um 200m frá göngunum hvarf vegurinn ofaní þokuna.
Þokan yfir Reyðarfirði
Vegurinn hverfur í þokuna Norðfjarðar megin.
Ég held nú samt að þessi örfáu atriði séu ekki til að hafa áhyggjur af og hvað þá sveitabúmennska mín síðasta árið. Sérstaklega ekki þegar ég hef Andreu hjá mér alla daga til að kúra hjá mér í þokunni og veita mér áfallahjálp eftir alla þessa undarlegu daga. Það verður áhugavert að sjá hvort ég eigi ekki bara eftir að sakna frelsisins og sveitamennskunar í haust. En næst á dagskrá eru svo franskir dagar á Fáskrúðsfirði og Damien Rice tónleikar í gömlu bræðslunni á Borgarfirði (uppfært: ekki Seyðisfirði) um næstu helgi og ekki má gleyma Neistaflugi um verslunarmannahelgina.
Sjáumst fersk á malbikinu í sumar þ.e.a.s. ef þið komið ekki í heimsókn austur!
Jakobar litli sveita strákur
3 Ummæli
Ummæli RSS TrackBack Identifier URI
Skrá ummæli
Jakob. Sko. Bræðslan er á Borgarfirði, ekki Seyðisfirði. Ég ætlaði að fara að spyrja hvort við ættum ekki að sameinast í bíla, því við Jón ætlum líka að fara, en ég held að það sé best að eitthvert okkar hinna keyri þá svo við endum á réttum stað.
Annað. Ég horfi nú fram hjá hinum ýmsu innsláttarvillum í bloggheimum en ekki því að Fáskrúðsfjörður sé skrifaður með litlum staf. Helst á að skrifa nafnið á þessum fagra bæ svona: FÁSKRÚÐSFJÖRÐUR!
Takk fyrir ábendingarnar en ég ákvað í lesblindni minni að lesa sjálfur yfir þetta þar sem prófarkarlesarinn minn var sofandi í dag vegna næturvaktar í nótt.
En jú það væri ekki vitlaust að fara saman í bíl í ljósi endalausra hækkana á heimsmarkaðsverði á olíu og jú það má endilega einhver annar keyra því ég var að skoða þetta á korti í dag og Borgarfjörður er allt annarstaðar en ég hélt svo ég á örugglega ekki eftir að rata þangað!
Flott mál. Það gleður mig líka að segja þér að það eru alvöru, gamaldags skriður á leiðinni þangað – svona eins og maður keyrði á milli Fásk og Rey fyrir nokkrum árum. Ekkert smá retro og skemmtilegt, eða það segja mér krúttkynslóðarborgarbörnin sem hafa mætt á Bræðsluna síðustu ár.